Okręg Limbaži (łot. Limbažu rajons) - okręg w północnej Łotwie.

Graniczy z okręgami: Cēsis, ryskim, Valmiera oraz z Estonią.

Okręg Ogre (łot. Ogres rajons) - okręg w centralnej Łotwie.

Graniczy z okręgami: Aizkraukle, Bauska, Cēsis, Madona, ryskim.

Okręg Limbaži (łot. Limbažu rajons) - okręg w północnej Łotwie.

Graniczy z okręgami: Cēsis, ryskim, Valmiera oraz z Estonią.

Łotwa - jest krajem nizinnym w większości z zalesionymi wzgórzami, pokrytym jeziorami i strumieniami. Słabo urozmaicony krajobraz, oraz także liczne źródła wód mineralnych predestynują Łotwę do stania się miejscem wypoczynku. Dużym atutem jest także długa linia brzegowa i nadbałtyckie plaże.

Na Łotwie istnieje znaczne zagrożenie przestępczością. Należy unikać przypadkowych znajomości. Są przypadki pobicia, grabieży lub dolewania do napojów środków odurzających, powodujących utratę pamięci i przytomności. Zdarzają się również przypadki pospolitej kradzieży (kieszonkowcy) w miejscach dużych skupisk (bazary, domy towarowe, komunikacja miejska). Zaleca się zachowanie daleko idącej ostrożności przy zakupach oraz unikania miejsc, które są mało bezpieczne.

Podróżując po Łotwie należy zachować szczególne środki bezpieczeństwa, unikać podróżowania samochodem nocą. Przed podjęciem decyzji o noclegu zalecamy sprawdzić cennik usług hotelowych.

Wyjeżdżając w podróż warto pamiętać o kilku informacjach dotyczących zdrowia. Pozwoli to nam uniknąć nieprzyjemnych sytuacji lub odpowiednio się na takie ewentualoności przygotować.

Powinniśmy się dowiedzieć jakie niebezpieczeństwa dla naszego zdrowia mogą na nas czekać w regionie, do którego wyjeżdżamy. Warto udać się do lekarza, który poinformuje czy nie mamy jakichś przeciwwskazań przy wyjazdach do niektórych miejsc.

SZCZEPIENIA

Należy sprawdzić czy w krajach, które zamierzamy odwiedzić nie są wymagane świadectwa szczepień. W wielu krajach nie są one obowiązkowe, lecz wskazane, zwłaszcza jeśli podróżuje się mniej uczęszczanymi szlakami turystycznymi.

Rodzaje szczepień obowiązkowych ustalają międzynarodowe organizacje, jednak z roku na rok liczba krajów, które je wymagają zmniejsza się. W niektórych z nich najczęściej obowiązkowe jest szczepienie (np. przeciwko żółtej febrze), ale tylko jeśli podróżny przybywa z terenów objętych epidemią. Wskazane są natomiast szczepienia przeciwko żółtaczce typu A, tężcowi oraz w niektórych regionach - zapaleniu opon mózgowych. Dotyczy to przede wszystkim krajów azjatyckich i afrykańskich.

W tych krajach turyści mogą się spotkać z nakazem przedstawienia świadectwa szczepienia przeciwko cholerze, chociaż międzynarodowe konwencje zdecydowały, że nie jest ono konieczne. Warto jednak zaszczepić się przeciwko tej groźnej chorobie, pomimo tego, że szczepionka nie gwarantuje pełnej odporności.

Szczepieniami przeciwko chorobom występującym w krajach tropikalnych zajmują się w Polsce Wojewódzkie Stacje Sanitarno-Epidemiologiczne. Tam uzyskać można informacje o tym, jakie szczepienia są wymagane przy wyjazdach do poszczególnych krajów, oraz ustalić odpowiedni harmonogram szczepień.

Niektóre szczepionki (tężec, polio) dostępne są we wszystkich stacjach Sanepidu, inne (np. żółta febra) tylko w kilku największych miastach w Polsce, najlepiej jest więc dowiedzieć się o najbliższy oddział, w którym można zaszczepić się na wszystkie wymagane choroby. Wszystkie szczepienia ochronne powinny znaleźć się w Międzynarodowym Świadectwie Zdrowia (tzw. Żółta Książeczka). Za komplet szczepień wymaganych lub zalecanych przy wyjazdach do krajów tropikalnych zapłacić trzeba 150-200 zł.

Ponieważ niektóre szczepionki poprzedzone są próbą, inne zaś nie mogą być przyjmowane jednocześnie, przygotowania do immunizacji należy podjąć przynajmniej sześć tygodni przed wyjazdem.

Część turystów mogła otrzymać szczepionki przeciwko pewnym chorobom już w dzieciństwie. Jednak pomimo tego warto przyjąć je ponownie, szczególnie jeśli chodzi o odrę lub chorobę Heine-Medina, na które wciąż dość często chorują mieszkańcy krajów rozwijających się. Okresy odporności organizmu na poszczególne choroby znacznie się różnią; należy też pamiętać, że niektórych szczepionek nie mogą przyjmować kobiety w ciąży.

Wybrzeże morskie tworzą wydmy i piaszczyste plaże, największa zatoka - Ryska od otwartego morza ograniczona jest Półwyspem Kurlandzkim. Większość kraju jest nizinna.

Jedną z większych atrakcji stolicy Łotwy jest Ryga ma chłodny, północny, skandynawski charakter. Surowe i dostojne, wzniesione z rozmachem miasto robi spore wrażenie.

Największą atrakcją jest bez wątpienia starówka. Turystów przyciągają tu od lat masywne mieszczańskie kamienice i zespół kamieniczek Trzej Bracia, gmachy kupieckiej gildii, resztki murów obronnych, wreszcie wąskie i brukowane uliczki. Warto zwrócić uwagę na ryski gotyk i secesję, na luterańską katedrę i jej słynne organy, uwagę zwracają również kościoły ze strzelistymi wieżami.

W centrum miasta, pod monumentalnym Pomnikiem Wolności leżą świeże kwiaty, składane są czerwono-biało-czerwone wieńce, palą się świeczki i znicze, kompania reprezentacyjna niczym przed grobem nieznanego żołnierza trzyma honorowe warty. Zdobiąca szczyt statuy kobieca postać w wyciągniętych ku niebu dłoniach dzierży trzy złote gwiazdy - symbol trzech historycznych prowincji Łotwy: Inflant, Kurlandii i Łatgalii.